τι υπήρχε εκεί;

   Οι πιο νεαροί από σας ίσως δεν έχουν προλάβει να δουν δραματικές αλλαγές σε μέρη που γνώριζαν. Εμείς οι ...λίγο μεγαλύτεροι όμως,αρκετά συχνά θυμόμαστε διαφορετικές όψεις του φυσικού ή αστικού τοπίου.
   Μερικές φορές ευχόμαστε να είχαμε απαθανατίσει με τη φωτογραφική μας μηχανή κάτι που δεν υπάρχει πια.Ένα ωραίο παλιό κτήριο που κατεδαφίστηκε,  ένα γεφύρι, δρομάκια της γειτονιάς,έναν φυσικό σχηματισμό που άλλαξε από  τη διάβρωση, έναν νερόμυλο, ένα ποτάμι που ξεράθηκε...
   Πρόσφατα δημιουργήθηκε μια ψηφιακή "κιβωτός" από τέτοιου τύπου φωτογραφίες,όπου μπορεί κανείς να τοποθετήσει την ψηφιοποιημένη εκδοχή ιστορικών φωτογραφιών πάνω στον παγκόσμιο χάρτη Google Maps.
   Πρόκειται για ένα φιλόδοξο σχέδιο συγκέντρωσης ιστορικών φωτογραφιών και τοποθέτησής τους στο χάρτη με τρόπο που θα δημιουργήσει ένα ψηφιακό λεύκωμα με τα αποτυπώματα της φύσης και των ανθρώπων σε βάθος χρόνου ως εκεί που ...αρχίσαμε να τραβάμε φωτογραφίες.
   Μπορείτε να δείτε αυτό το ψηφιακό λεύκωμα κάνοντας κλικ στην εικόνα (μέχρι στιγμής υπάρχουν τρεις φωτογραφίες από την Ελλάδα) και ίσως να ...αφήσετε και το δικό σας αποτύπωμα.

---

χωρίς λόγια...

*πηγή:http://www.piperies.gr/posts/raus

---

τα μάτια σου στην παραλία...

Καλά τα λόγια, αλλά μερικές φορές δεν είναι απαραίτητα...
Μερικές φορές μιλάνε και τα μάτια. Αρκεί να ξέρεις να τα διαβάζεις.
Αν τα συναντήσεις στην παραλία, να ένας σύντομος οδηγός για να ξέρεις τι λένε και ενδεικτικές απαντήσεις:

   Ωχ,δε θυμάμαι, έβαλα μαγιό;
(δε θέλω να ξέρω!)

Μάζεψε τις ρακέτες, ΤΩΡΑ!
(καλά,ντε!)

Αμάν!Ξέχασα το ψυγειάκι με το κολατσιό!
(ΑΥΤΟ είναι τρομερό!)

Πω!Ποτέ δε θα βρούμε ξαπλώστρα...
( δεν πειράζει μαμά, για κολύμπι ήρθαμε!)

Πού να βουτάω τώρα...καλά είμαι κι εδώ στη σκιά!
(να φέρω νερό με το κουβαδάκι,να σε βρέξω;)

Τα βλέπω λίγο θολά...
(ηλίαση ...μάλλον!)

 Αμάν, με πήρε ο ύπνος!
(ε...χμ, μάλλον άρπαξες και λίγο!)

Ωχ, με αναγνώρισαν!
(θα μπορούσες να βάλεις τον αόρατο μανδύα αντί για γυαλιά...)

Αχ!Ερωτεύτηκα!
(ωραία, θα φάμε κουφέτα!)

Γεια σου!
(ΓΕΙΑ ΣΟΥ!)

Αντίο λέμε!
(θυμώνεις χαριτωμένα...)

Ω, πόσο σας μισώ, απαίσια Στρουμφάκια!
(μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ!)

Δεχόμαστε και εναλλακτικές ερμηνείες...

---

αγαπάμε Θεσσαλονίκη!

Αγαπώ τη Θεσσαλονίκη και, όταν έχω την ευκαιρία να ταξιδέψω στην ιστορία της μέσα από το πολυμεσικό ιστορικό λεύκωμα του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α) που μόλις σήμερα ανακάλυψα, χαίρομαι να το μοιράζομαι μαζί σας.
Μην το δείτε σαν μάθημα, δείτε το σαν ένα ταξίδι στο χρόνο...
Κλικ στην εικόνα!

---

πώς καταλαβαίνεις ότι έφτασε το καλοκαίρι

Να τα σημάδια που σε ειδοποιούν ότι καλοκαίριασε:

• Περνάς μπροστά από τον καθρέφτη του μπάνιου και παθαίνεις σοκ...Απομακρύνεσαι μονολογώντας:το ήξερα ότι δεν έπρεπε να φάω εκείνα τα σουτζουκάκια...ούτε το γουρουνόπουλο...ούτε τη σοκολατίνα ...ούτε την καρυδόπιτα ...ούτε....ούτε...(περίεργο πόσο καλή μνήμη έχεις, ξαφνικά, αφού πάντα λες:παχαίνω χωρίς να τρώω τίποτε!)
• Ακούς ξαφνικά από το ανοιχτό παράθυρο: "Μαρίααααααα!Μη βρε παιδί μου πειράζεις τη γάτααααα! Μαρίαααααα λέωωωω!....Μπαμ-μπουμ-νιαρ- κρας- άαααααααα! μαμάαααααα!...."( είχες καταφέρει  να απωθήσεις στη μήμη σου την ύπαρξη της  γειτόνισσας-κατόχου ρεκόρ Γκίνες για το ύψος των ντεσιμπέλ που μπορεί να πιάσει η ανθρώπινη φωνή!)
• Σηκώνεσαι τη νύχτα να πιεις νερό, ανάβεις το φως της κουζίνας και τότε βλέπεις με αηδία και τρόμο δεκάδες μικρά μαυροκαφέ ...τρεχάμενα αντικείμενα να τρυπώνουν όπως-όπως στα πιο απίθανα σημεία (είσαι τυχερός αν τα ...αντικείμενα δεν είναι και ...ιπτάμενα).
• Κάθε τρίτη μέρα το μενού περιλαμβάνει κάτι με μελιτζάνες (παπουτσάκια, μουσακά, τηγανητές μελιτζάνες, μελιτζανοσαλάτα, σουφλέ μελιτζάνας...), ενώ κάθε μέρα κάτι με ντομάτα (ντοματοσαλάτα...ντοματοσαλάτα...ντοματοσαλάτα...). Διακρίνεις την πρωτοτυπία και επαινείς τη μαγείρισσα(αν μπορείς κάνε κι αλλιώς).
• Γίνεσαι ...εθελοντής αιμοδότης!(τι εννοείς ότι  δεν υπέγραψες τίποτα για τη διάθεση αίματος σε κουνούπια; διάβασες τα terms and conditions;εντύπωση μου κάνει...)
• Είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο και σε πείσμα όλων των παραπάνω!(είναι η σεροτονίνη,βρε κουτέ!)

---

ας ...ξανασυστηθούμε!

Γυρίσαμε, που λέτε, στο ...εξοχικό μας για τις διακοπές...και τι να δούμε: χορεύανε τα ποντίκια!
Μην ανησυχείτε, δεν ταραχτήκαμε!
Άλλωστε αυτό το "εξοχικό" φτιάχτηκε εξαρχής για να φιλοξενεί την ανεμελιά των διακοπών, με όλα τα ...παρελκόμενα: χορούς και ξεφαντώματα, τραγούδια και παιχνίδια και καθετί που θα γέμιζε ευχάριστα το χρόνο μας.
Αντί λοιπόν να διώξουμε τα ποντίκια,στρωθήκαμε στο χορό μαζί τους!
Πέρυσι, το ιστολόγιο αυτό συντρόφεψε τα αγαπημένα δευτεράκια (και όσους ένιωθαν ζωηροί σαν δευτεράκια) στις διακοπές τους.
Φέτος θα γίνει χώρος αναψυχής για τα πεμπτάκια που δεν είναι πια πεμπτάκια (και για όσους δεν είναι πια πεμπτάκια).
Ας αρχίσουν (κι ας κρατήσουν) οι χοροί!

*πηγή εικόνας:http://www.nvm.sevier.org/~debbiejenkins/December.html

---

γιούπι! διακοπές!

Έτσι νιώθω την πρώτη μέρα των διακοπών: 

---