Δεν είμαστε πια στην τάξη. Αφήσαμε τα μολύβια. Ευκαιρία να χορέψουν τα ποντίκια!:D

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

τα σκιάχτρα ψιθυρίζουν...

 
Θερινοί φύλακες της μικρής σοδειάς,φύτρωναν στα μποστάνια μόλις τα καρπουζάκια άρχιζαν να φουσκώνουν και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους ανάμεσα από τα φύλλα. Ή παράστεκαν σε οπωροφόρα δέντρα και αμπέλια,τον καιρό της καρποφορίας τους.
  Ένα σκιάχτρο, δεν είναι κάτι απλό. Είναι ένα κατασκεύασμα με αποστολή. Κρύβει γνώση και φροντίδα, γίνεται στοιχείο του τοπίου και αξιολογείται ως προς τη λειτουργικότητά του.
  Το σκιάχτρο πρέπει να σκιάζει. Να τρομάζει τα πετούμενα που λυμαίνονται τα ώριμα φρούτα. Και για να το πετύχει αυτό πρέπει να ' ναι ογκώδες.Και πρέπει να μοιάζει με άνθρωπο, γιατί αυτός είναι το πιο φοβερό ...σκιάχτρο για τα πουλιά.
  Ο κατασκευαστής του σκιάχτρου αξιοποιούσε παλιά ρούχα, για να του δώσει μορφή. Όσο πιο ευμεγέθη, τόσο το καλύτερο. Γι' αυτό τα σκιάχτρα σπάνια ήταν γένους θηλυκού-το μέγεθος υπερτερούσε ως ζητούμενο απέναντι στην κομψότητα. Τα ρούχα παραγεμίζονταν με άχυρο και σταθεροποιούνταν πάνω σε ξύλινους σταυρούς για να επιτευχθεί η στάση της έκτασης, ως πιο απειλητική .Η εμφάνιση ολοκληρωνόταν με παλιά καπέλα και για να προσιδιάζει στην ανθρώπινη μορφή και για να συγκρατείται το αχυρένιο "κεφάλι".  Ο αγρότης, τοποθετούσε το σκιάχτρο στο χωράφι και το άφηνε να κάνει τη δουλειά του.
  Στο στρατόπεδο των αντιπάλων (πουλιών), επικρατούσε μια παροδική αναταραχή. Κοίταζαν, αλλά δεν κοντοζύγωναν για καμιά βδομάδα. Ήταν η βδομάδα που ασκούνταν στην παρατήρηση. Γιατί ξέρανε τι να περιμένουν από έναν άνθρωπο στο χωράφι, αλλά έπρεπε να επεξεργαστούν τα χαρακτηριστικά της παρουσίας του σκιάχτρου, να τα συγκρίνουν με ...τη βάση δεδομένων τους για την ανθρώπινη συμπεριφορά και να βγάλουν ετυμηγορία.
  Νομίζω ότι σχεδόν ποτέ δε σιγουρεύονταν τα πουλιά για την έλλειψη απειλής από το σκιάχτρο. Έλα όμως που οι μυρωδιές των ώριμων φρούτων και η πείνα  ήταν πιο ισχυρά! Τα πιο τολμηρά πρώτα και τα υπόλοιπα στη συνέχεια άρχιζαν την επιδρομή. Και σύντομα το σκιάχτρο έχανε κάθε αιτία ύπαρξης. Γιατί πιο φοβερή κι από το σκιάχτρο είναι πάντοτε η πείνα...




2 σχόλια:

  1. πείνα;;...μμμ... σωστό... αν υπάρχει ανάγκη... τα βάζεις με όλα τα σκιάχτρα της γης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, Λαμπρινή!
      Έτσι είναι...το ένστικτο της επιβίωσης υπερισχύει του φόβου.

      Διαγραφή

Ό,τι πεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου ...
όταν δε θα το περιμένεις...
Χιουμοράκι...